College Funny Moments # 1

Nakakatawa itong Pangyayaring ito dahil first time mangyari ito sa akin sa school.

Second year college ako, Summer, World Literature ang subject ko, 2 PM ang klase, disadvantage dahil sa ganoong oras eh, madalang may dyip sa public market papunta sa school kaya natagalan ako at yun nga buong biyahe nag aalala ako, dahil late na ako. pagbaba ko ng university (university para susyal haha) tumakbo na ako at umakyat, kaunti lang ang tao dahil summer, nakakapagod tumakbo dahil sa second floor pa ang room namin tapos nasa dulo pa yung room, agad agad akong pumasok sa PB 216 nakita ko may laman ang room, pagpasok ko VOILA, tinignan ako ng instructor namin, tapos mga studyante na nasa likod, “Oh ang aga mo!” sabi ng sir namin, pagtingin ko sa mga studyante, ibang klase ang napasukan ko! “Ay sorry sir” sinabi ko at tumakbo sa kabilang room (Pb 215) na walang tao, andun si danica at hyun ji, kwenento ko ang lahat at tinatawanan ako, nung 2PM, lumabas na lahat ng studyante sa PB 216 at nagtago ako, tapos lumingon si sir namin at nakangiti. nakakahiya talaga! gusto ko umiyak nung araw na ‘yun!! Lesson learned, pumasok ng maaga at tignan ang room na pinapasukan. FAIL.

15 facts about me import from twitter

1.  I think my cousin's are shy to me because they think I'm bad and short tempered person. No i'm not. Sorry but sometimes and always. hahahaha
2. I'm the person who changed personality when I go to school. When I'm in school, I am happy, noisy, talkative and gleeful but when I'm in our house, I'm ill tempered, I get angry easily, but I'm always happy and laughing when I'm watching comedies on TV and if there's funny moment with my family. I think, I became ill tempered person because I want all things in our house will be all well and no problems but there's no escape for problems, problems is always there so I think, that's the reason why I'm always ill tempered and I have puckish forehead.
3. Despite of being ill tempered, I'm also the person who is nice, kind, generous (sometimes) and merciful. I'm not that bad person that my cousin's think. Every person have a bad side but they have also good side.
4. My classmate's said that I'm not generous when it comes to FOOD. Yes, I admit that. even my brother, cousins I'm not generous to them. I think I'm Greedy when it comes to food, but I am trying to change this characteristics because, this character makes my image bad to my relatives and friends. 
5. I love eating. yes everyone have this habit, because of this I became like "baboy" haha, I became Fat. My classmates said that my body is right for me, remember they have bigger bodies so they prefer my body size than their body sizes. Maybe, my size is okay for them, but for me, I think I need to lose weight. but its hard. I will try this 2013. I will try. Yes. I  will try, But I will not promise!
6. I love Shoes. I think, I have 10 - 15 shoeseseseses. Its too many? every year I have a new pair of shoes gift by my mother from Canada, I am always requesting for Slip on vans but my mother can't find any pair of that so I'm sad. 
7. I love Tocino and Cocktail Hot dogs. My father always buying that for us. 
8. I confess that I only eat bacon ONCE IN MY LIFE, Only ONCE when I'm in elementary, that's the last bacon I ate for my whole life. I'm thinking of what month of 2013 that I can finally eat AGAIN bacon after several years of not eating Bacon? 1st bacon I eat on 2013 I will surely blog for it.
9. I'm having a hard time reading English books. yes. because I admit that I do not understand some of the words on the books, but I will try on 2013 to read English books. I will try. I will start on the first book that is available on our house, Midnight by Koontz.
10. While I'm thinking of what fact I will put on number 10, I saw my guitar on the side with cobweb, and dust because I'm frustrated guitarist. I give up learning how to play guitar when I'm in high school. I want to be a awesome guitarist someday, but yes, I'm frustrated, Music doesn't love me anymore. but I still want to practice but I have a problem in my self. I'm lazy head. I didn't know If I will learn how to play guitar someday, now, I'm not aiming for AWESOME GUITARIST, but I'm aiming for Good Guitarist. :)
11. I am a dreamer. I want to be guitarist, musician, singer, astronaut, doctor, but my number one dream in my life is to be a REGISTERED NURSE, I gave up my dream that someday I will be a musician (lol) because I'd rather to be a nurse someday.
12. I admit on number 1 that I'm short tempered but despite of that I am also a person with Platonic, Superficial happiness, If I'm easily get angry, I get easily laugh too, on corny jokes. I love watching showtime and eat bulaga because it makes me laugh everyday.
13. 13? they say number 13 is badluck, but I think its not, My brother has number 13 jersey and he gave me the short of that jersey. Its the first basketball short I have. because of that I starting to love jersey and it makes me look like tomboy. when I wear that short I didn't experienced malas or badluck, so its not true. its on the people who believes on it and if he choose to be bad luck on that day.
14. June 14 is my birthday. Its World Blood donor day, But me, as nursing student we always expose to bloods of different persons every duty, when the red cross came to our school, we invited to donate bloods, so I didn't volunteer my self as donor, because I'm scared of big needles, they will inject to you and you can feel the oozing of blood out of your system to bag of blood. I don't want to feel that. As nursing student I want to help and donate blood to the person who needs it but I'm effin scared. Sorry, but If I will be registered nurse after 3 years or 2 years, and I will be volunteering on Red cross on my birthday, I will be donating Blood!! I hope, I will not be scared on that time!
15. This is the last fact, So after we talked about bloods, Some of the people on this world knows their blood type, But me, a bad luck person didn't know my Blood type. As I said earlier I didn't undergone any blood donation so I didn't know my blood type.  So badluck lol. But Someday, I will know what's letter behind my blood. YEEASH. 

So, I revealed my 15 facts about myself. I hope you know me better. Its fun to make "FACT ABOUT YOUR SELF". After how many years, I will read this again, I will compare what is the change that I had become.

9 Secrets to Shed Weight Fast, Now, and Forever

Diets don’t have to feel impossible.  But fad diets are not the way to go.  They too often make us feel hungry all day.  And, more than likely, the pounds you drop along the way are quick to reappear once you’re off the diet.  The secret to shedding weight and keeping it off is habits.  If you can make small changes in your daily habits, you’ll see big results in weight loss.  And, not only will you lose the weight, but you’ll keep if off as well because you will have made new, healthier habits.  So what are these simple habits you can do right now to lose weight?

1. Smart snacking:  I’m willing to bet that you find yourself hungry at the same time of day every day.  That’s when you need a snack.  Snacks aren’t bad for you.  You can prepare for moments when hunger strikes with healthy foods to eat for weight loss like raw veggies, yogurt, or nuts.  Bring them to work to avoid running to the vending machine.

2. Fiber:   Fiber is essential for cleansing your body.  It helps bind cholesterol to get it out of your body. But it also helps to make you feel full.  When you’re full, you are far less likely to take in empty calories.

3. You gotta eat!  Don’t ban food completely;   Food is not your enemy.  In fact, many foods will actually help you lose weight.  Making healthy choices when you eat is essential.  And, moderation is the key here. You won’t feel deprived and unmotivated if you eat.

4. Start your day smart with breakfast: This is HUGE!  Tons of studies have shown that if you start your day with a healthy, nutritious breakfast you will be much less likely to feel hungry as the day progresses.  Think protein and fiber.

5. Eat more, smaller meals: If you can keep a healthy balance of sugar and glucose in your system you’ll be doing your metabolism a big favor.  The trick is to keep your digestive system working all day so you don’t store fat.  Instead of eating 3 big meals, try eating 6 small healthy meals every 2-3 hours.  It will also help fight hunger pangs!

6. Water:  You can curb your appetite and avoid overeating by simply drinking more water during and between your meals.  When you’re well hydrated, your body works more efficiently and burns more fat.  Plus, when you replace sugary fruit juices and soda with water, you’ll be reducing your calorie intake significantly.

7. No more processed foods:  Have you ever tried to pronounce the ingredients in some of the foods we eat?  If it sounds like a chemical from a lab, it probably is.  Your body has a really hard time burning processed foods.  It’s likely going to be stored as fat reserves instead.  So, look for organic, natural alternatives to processed foods.

8. Light dinners:  The best way to prepare your body for rest and avoid packing on pounds is to not overdue it at dinner time.  Try to eat a lighter dinner and get to bed at least two hours later.   The body prefers to have time to properly digest and absorb the nutrients in meals.

9. Exercise.   Taking in less calories will only get you so far.  You’ve got to burn the fat as well.  So, you should try to stay active and get at least 20-30 minutes of exercise 3 times a week.

(Source | Author)

Usapang Nursing

Ahhhh, malapit na pala yung affiliation namin sa Philippine Orthopedic Center, sa January. January 6 alis namin. Hindi naman excited eh noh? Ang nursing talaga, napakadaming gastos. Taga pangasinan kami wala namang orthopedic center na malapit dito sa pangasinan, kaya dadayo pa kami sa manila para pumunta sa orthopedic sa manila. gaya na din sa mental hospital. ewan ko kung bakit sa manila nila gusto, siguro maganda doon. Bawat bayad sa punta namin sa manila / hospital 15 thousand isang studyante kasali na dun yung mga pagkain, tahanan, para mabuhay kami ng dalawang weeks dun sa manila. buti nalang at 2 weeks kami dun kasi kapag 1 month parang maho home sick ako. chos. Pero gusto ko na din pumunta sa manila kasi masaya at makakapasiyal. ilang years na din ako hindi nakakatapak ng manila. siguro mga 2 years ago (hinatid namin nanay ko sa airport) pero bitin, 2 weeks lang kami, pero next month babalik ulit kami para sa Mental hospital. sa mandaluyong daw. eh goodluck sa mga magiging pasyente ko. ha ha ha.

Masaya ang mag Nursing, kung ano anong experience ang mararanasan mo, pero hindi naman lahat masasaya, minsan malungkot din, pero pagkatapos naman 'nun eh, maiisip mo na di naman pala ito nakaka inis o nakakalungkot na experience, maiisip mo na parte lang ito ng pag aaral ng nursing, na kailangan mong maranasan para maging isang magaling kang nurse balang araw. Hindi pa natatapos ang pag aaral ko ng nursing, nag sisimula palang ako kahit sabihin natin na nasa ikatlong taon na ako nito, kahit siguro nag tratrabaho na ako eh, patuloy pa din yung learning, sabi nga nila na ang Education is Continuous, Education is never ending process. hihihihi. Sana nga may natutunan ako.

Bookmark

While I'm choosing profile picture in facebook....
Nakita ko ito. Ito ang gusto ko sa Bearbrand / Nestle eh, yung box nila may Freebies na Bookmark tapos multiplication table. Minsan pati yung Chuckie merong din mga Cut it by yourself na pwedeng laruin ng mga bata, sa bear brand ito nagustuhan ko, ginawa ko itong Bookmark sa libro ko. Ang cool lang! ~

Junk Food Day

Dahil andito si Celine (pinsan ko) kung ano ano ang kinakain ko kaya kung ano ano din ang kinakain ko. mga kendi, mga chocolate, junk foods! kasi binibigyan niya ako kahit di naman ako humihingi. tapos nauutusan pa ‘yun bumili sa sari sari store, siya bumili niyang nova ko. lol sana nalang may kapatid din ako, para may pagbuntungan ako ng power trip ko. yung kapatid na “taga” = taga - kamot, taga - kuha ng tubig, taga - switch ng electric fan, taga - lipat ng channel, taga - sara ng pintuan. hahahaha, pero wala akong bunsong kapatid eh. hahaha ang sama kong kapatid, ginawang alipin ang kapatid hahahaha. 

Yung last post ko, pagkain na naman tapos pagkain na naman ngayon talagang baboy na ako ngayong bakasyon. mehehehe. masarap kumain eh pero ang hirap magpapayat.

French Fries

Homemade french fries? hahaha, Lagi nagpriprito si papa ng french fries, hindi nga lang ka sarap nung nasa jollibee o mcdo pero masarap kasi nga luto ng tatay ko, oh diba! Sana mamaya magluto na naman siya. kahit madami kami dito. hahahahaha. pinapabata niya talaga ang anak niyang baboi hahahaha.

Its a windy night

Kanina lang 'yan sa terace, I love sky and clouds, the way they move and their colors. ngayong gabi, paglabas ko ang lakas ng hangin at ang lamig ng hangin, unusual na may malakas na hangin tuwing gabi, baka may bagyo or wat. dunno. maganda nga 'yun para malamig ngayong gabi. di ko nafefeel yung hangin dito sa loob kwarto dahil walang nakabukas na something dito at naka bukas ang aircon. achuchu hahaha. di ko feel ang sariwang hangin. oh well. dapat kaninang tanghali malakas ang hangin para malamig. tch.

What a life!

Nagising ako ng maaga, nanuod ng TV at nagpabili ng hotdog, since yun yung hinahanap ng utak ko, lagi nalang kasing tocino at matagal kasi maluto 'yung tocino, paborito ko 'yun. so kanina, nagulat ako sa mga text messages na natanggap ko kasi sumakabilang buhay na si lola nenet, ang pag kakaalam ko, meron siyang congestive heart failure, so kapag maycongestive heart failure ka, may edema ka sa extremities. kawawa naman binisita namin siya nung nakaraang buwan eh, malakas pa siya. niyakap niya papa ko, sinabi niya "mamatay na ako ago" tapos nagulat lang ako sa mga text na nasa phone ko pag gising ko na wala na siya. haay. So kanina dapat sasamahan ako ni tita matot bumili ng maleta pero hindi siya nakasama dahil nga sa sumakabilang buhay na si lola, inaasikaso siguro nila. ang sumama sa akin ay si papa. una bumili kami ng maleta ko, kasi mag aabroad na ako sa korea, joke gagamitin ko sa affiliation next month. tapos bumili na din kami ng mga gagamitin sa bahay,  pot holders, chopping board, sponge, sabon, kung ano ano pa, mga gamit sa bahay. masaya pala mamili sa murang store hahaha. dami naming dala pag uwi pero pag uwi sa bahay dukha na din kami..

Dumating din yung pinsang kong si gladys at si celine, habang inaayos ko yung mga pinamili naming condiments, mga spices tinanong ako ni celine yung 4 o 5 years old kong pinsan, sabi niya "Ate tomboy ka?" nagulat ako, sabi ko nalang na bakla ako. tinanong ko kung bakit, sabi niya, kasi ganyang suot mo. pati bata, napapansin na mga sinusuot kong mga panlalaki na damit. ganun naman kasi ako manamit eh, at tsaka boyish talaga ako. May kunting sakit sa dib dib at gulat nung sinabi nung bata sa akin 'yun. daldal mo. gurrurrr. hihihi

Ngayon, katatapos ko lang nanuod ng Music Magic sa BlogTV, show yun ni Shayne Orok. Fan na fan ako ng lalaking 'yan noong nasa canada palang siya, pero di ko masyado inaabangan pero nabalitaan ko last last last month (tagal na) na nasa korea na siya, at kahapon nalaman ko na isa na pala siyang DJ sa korea sa Music Magic ng TBS. diba sosyal. talented si shayne gwapo pa. san ka pa!? hahaha. Araw araw na ako makikinig sa Show niya, pinatugtog niya din yung request kong kanta (Appear by Kim Bum Soo) sa show niya at natuwa ako at kinilig talaga! ang bait niya! sana makamit niya lahat ng pangarap niya sa buhay. :)

Litrato ko nga pala habang nasa store, buhat ang chopping board, sponge, steel brush lol. para akong tanga. sabi nila may camera daw yang fish eye na salamin na yan. weellll.

Lesson learned from the animated short films

1. ZERO


Itong stop motion film na ito ay napakaganda. tungkol ito sa isang bata na dumadaan sa diskriminasyon ng mga taong nakapaligid sa kanya, sa kanilang mundo, kinikilala ka at nirerespeto ka base sa numerong meron ka simula noong pinanganak ka. pero sa kasamaang palad, si zero ay pinanganak na may numerong zero kaya hanggang sa lumaki na siya, nakaranas siya ng diskriminasyon. pero isang gabi, nakilala niya rin ang isang babaeng may numerong zero at nagkaroon sila ng anak. nanganak ang babae habang nasa loob ng kulungan si zero. inabangan lahat ng tao kung anong magiging anak ni nila ni zero, pero may isang nakakagulat na pangyayari, hindi zero ang numero ng kanilang naging anak, kundi Infinity Sign. 

Ang lesson na natutunan ko, wag tayong mag discriminate ng ibang tao, kahit ikaw ay nakakataas sa kanya, wag natin tignan ang isang tao base sa kanilang yaman, kulay, lahat tayo ay pantay pantay sa mundong ito. Don't judge the book by its cover. Dapat mo ding panuorin ito, napakaganda at dapat talagang makatanggap ito ng award.

2. ALMA


Isa ito sa mga paborito kong short animated film. nakakatakot pero ang cute at nagdalawang isip pa nga ako na panuorin ito dahil natatakot ako.. this one is creepy.
Si Alma, isang batang naglalakad sa isang lugar habang nag umuulan ng snow, may nakita siyang parang isang boutique at may nakita siyang isang doll na saktong kaparehas niya, pero bigla nalang ito nawala sinilip niya ito at sinundan, gusto niya pumasok sa boutique pero di niya mabuksan, pero umalis nung siya, bigla itong nagbukas at sinundan niya ang doll na kaparehas niya.... opps. panuorin niyo nalang. masyado na akong spoiler. gusto ko panuorin niyo para matakot din kayo at macute - an sa scene!

Ang natutunan ko dito, alam kong pang bata ang isang ito, pero pwede rin pangmatanda. ang natutunan ko, wag maging curious masyado kasi dahil sa curiosity na 'yan eh, napapahamak tayo. 


3. FRENCH ROAST


Merong isang matandang na  business man na pumunta sa isang coffee shop / restaurant pero sa kamalas malasan ng matanda, naiwan niya ang kanyang wallet, para hindi mapahiya, order pa din siya ng order hanggang sa humaba na ang bill niya, meron ding pumunta na isang matandang babae na mayaman at binigyan ng pera yung pulubi na pakalat kalat sa coffee shop, habang nasa CR yung matanda, naisip nung business man na magnakaw ng pera sa bag nung matandang babae, pero iba ang nahugot niya kundi yung maskara ng matanda, yung matanda pala ay isang kriminal kaya marami itong pera, nakita ito ng pulis na nasa coffee shop din at akala nila siya ang kriminal, nahimatay ang pulis dahil nagkagulo sa coffee shop, sa huli nakatakas ang matandang kriminal. pasara na ang coffee shop pero hindi pa siya nakabayad, sinisingil na siya pero wala siyang mailabas na pera, pero bigla nalang may nagbayad ng bill  ng matandang businessman, ang nagbayad ng kanyang bill ay ang pulubi.

Ang natutunan ko dito, "Don't judge the book by its cover" din, sabihin natin na mahirap o pulubi nga ang isang tao pero meron silang magandang kalooban, masmaganda nalang kasama ang pulubi na mabait, kaysa mayaman na kriminal pala. 

Salamat sa List Verse dahil nakita ko ang mga short animated films na ito. Itong tatlo ag pinaka paborito ko. 

Meron akong nakita pang isang Short animated film gawa ng PIXAR. nakita ko lang ito sa youtube recommended videos.

ONE MAN BAND


Panuorin niyo nalang at malalaman ang napakulit na story ng isang bata na hindi alam kung saan ibibigay ang kanyang coin. Kay Bass, kay Treble o sa Fountain? Kanino kaya niya ito ibibigay? hmmmmm..

Normal Day

Its normal day for us. We eat, we sleep, nothing special. wala kaming christmas dahil sa religion namin, siguro di ko naipapaliwanag pang mabuti kung bakit wala kaming christmas. simula noong pinanganak ako. di kami nag cecelebrate, kaya sanay na ako. siguro sa mga katolikong makakabasa nito para sa kanila malungkot, boring. sanay na ako na tuwing christmas eh, nakakulong na kami sa kwarto at matutulog na habang nag cecelebrate ang lahat sa kapitbahay. ako naman eh, every year kong ginagawa eh, di ako matutulog hanggang sasapit ang 12 mid night. di naman sa nakiki celebrate ako, pero para pakinggan ang mga ingay at ingay ng paputok sa labas, kung paano nila icelebrate ang christmas.  Sa ganung paraan eh, iba sa pakiramdam hahaha, malungkot lol, pero sanay na ako pasilip silip sa bintana kapag may nagpapaputok na mga bata sa labas. Pero sa New Year, Gora kami, madaming handa. Sa mga ganitong panahon malamig ang panahon at iba talaga ang ambiance. minsan gloomy, minsan boring dahil na din siguro sa walang pasok at bakasyon. Masaya pero ang ganitong panahon dahil sa ganitong panahon eh nagkakaroon ng mini reunion ang mga pamilya, halos lahat ng OFW umuuwi para makasama ang pamilya nilang miss na miss na nila. minsan di na sila umuuwi at masaya na sila matawagan o makachat lang yung pamilya nila. sa amin din sa new year masaya sana kasama ang pamilya, hinihiling ko na sana kasama ko nanay ko na salubungin ang bagong taon pero hindi sila makakauwi ngayon, ayus na yung makakausap ko lang sila sa cellphone at makita at makausap sa chat. Buti naman naimbento ang  mga ganitong panahon dahil sa pamamagitan nito, may mga taong bumabait, kahit isang beses man lang sa buhay nila. kahit isang beses lang, nakakatulong sila sa mga nangangailangan.










Oo nga pala, nasa 90 + na ang post ko dito sa blog ko, kanina nag delete ako ng drafts at iba pang unusual posts. gusto ko, nasa 100 post na ito bago maghiwalay ang 2012 at 2013. so keep posting lady lyn ^^

Observant

Mainit ang araw, nararamdaman ko pero malamig ang simoy ng  hangin. nilalamig ang paa ko at kamay ko, ang mga kamay at paa ko, nagmistulang lupa dahil tuyo ito. Nadidinig ko ang mga kapitbahay nagsasaya habang ako nakatulala sa kawalan, nakikita ko ang mga halaman, sumasayaw dahil sa hanging malamig, ang stereo ng kapitbahay ay sumasabog sa lakas. ngunit kabaliktaran ng kalagayan ng tahanan namin, tahimik. naghihintay ang isdang luto, walang toyo, walang sili. hindi kompleto ang hapagkaininan nang wala 'yun. Ang coke na nakakapag lala ng sakit ko, pilit ko pa din nilalaklak. matigas ang ulo ko. masarap ang bawal. tahimik ang bahay, pero nadidinig mo ang tugtog ng kapitbahay. naghihintay na ang ulam. bakit pa ako andito? Ang mga motor na nagsisidaanan sa harap ng bahay namin, mistulang naikipag karera, walang naglalakad na tao, mga bata lang ang nadidinig ko. walang ibong lumilipad, asan na kayo? kumain na tayo.

Ang aking kaibigan

Dito sa blog na ito, dito ko lahat sinusulat / tinatype / bina blog lahat ng aking saloobin. para ko na din itong kaibigan. kapag nag iisa ako. kapag walang magawa pupunta lang ako sa blog na ito. hindi ko alam kung kailan ako nag simula mag blog sa blogger. siguro naka dalawa o tatlong taon na din ako dito. napakarami kong blog na ginawa, di ko alam kung bakit gustong gusto ko magblog. after 1 year bago kami nagkaroon ng internet connection natuto na ako magblog at ilahad ang mga saloobin ko. di ko na maalala kung saan ako simula nagkaroon ng blog kung sa multiply ba o dito sa website na ito. hindi naman ako matalino para sumulat ng mga tula o katha ng magaling sumulat ng tao, pero minsan o isa o dalawang beses na try ko na din sumulat o gumawa ng tula pero di ko alam kung magugustuhan ito ng ibang tao. pero hindi ko naman ito ginawa para magustuhan ng ibang tao, ginawa ko ito para mailahad ko ang nadarama ko at mabigyan ng ibig sabihin ang nasa puso ko. sabi nila, kapag hindi mo daw sinasabi sa iba ang problema mo may posibilidad na mabaliw ka daw. buti nalang kahit makabago na ang panahon eh, buti merong mga blog na kagaya na ito na libre mong maipopost ang gusto mong ipost. kahit anong sabihin mo, problema, kung inlove ka man, masaya ka man. yung mga blog kong 'yun tinuturing kong precious, mahalaga sila at di ko kaya idelete ang mga nilalaman nila dahil nagsisilbi itong aalala sa mga nakaraan, mga masasayang nakaraan, mga malulungkot at mga pangyayaring di ko dapat malimutan. masaya mag blog. kung hindi mo kaya ikwento sa kaibigan mo ang gusto mong ikwento, pwede dito mo ikwento. sa tumblr, pwede ka ding mag blog, pwede ka pang magkaroon ng kaibigan. oh diba. napakaraming nang maaring gawin sa internet at habang tumatagal eh nagiging interesante ang pag gamit ng internet. napakasaya. pero may hangganan at limitasyon.

"Aigooo, Wala na palang bigas"

Pambihirang araw, pagkagising ko tignan ko ang higaan ng kuya ko, wala siya. akala ko pumunta ng cagayan sa bahay ng asawa ng pinsan namin, doon daw magpapasko yung mga pinsan ko, eh meme join ang kuya ko sumama. sabi niya 6am alis na sila, nakatungatunga lang ako sa higaan, iniisip yung binasa kong libro kagabi, intense. kagulat gulat. shocking revelation. naiiyak sa tawa. di makapaniwala. tibo si ____ si jen ____ si intoy ____!!! paglabas ko para mag toothbrush at maghilamos, VOILA! nakita ko ang kuya ko inaayos gamit niya, sabi ko,  “akala ko ala sais ang alis niyo?” “mayang alas diyes daw” sabi ng kuya ko at yun, sa december 26 daw uwi na sila. dito sila mag new new year. boring new year dito sa bahay, dahil tatlo/apat lang kami dito. luto lang ng spaghetti, gawa ng salad. tapos nakaharap lang ako sa laptop hanggang abutan ako ng bagong taon. tapos tatalon ako baka sakaling may pag asa pa akong tumangkad. last year saktong 12 midnight tumawag ang nanay ko, nagulat siya kasi ewan 2013 na pala sa amin hahahaha. nanuod muna ako saglit sa TV tapos sinabi ko na bumili ng tocino ang tatay ko, pagdating nya nadatnan niya ako nagsasaing, take note di ako nagsasaing. donyang pig ang peg ko sa bahay. ngayon pa ako nagsaing, paubos nang bigas muhahahaha at ako na din ang nagluto sa tocino. ganun pala lutuin ang tocino. di ko na ipapaliwanag hahahaha, ngayong nagluto ako ng kanin, akala ko FAIL na naman, kapag kasi nagluluto ako, nalilimutan ko, laging sunog minsan basa, kaya di ko talaga linya ang pagluluto. kumain yun! specialty ko. pagtapos ko kumain naligo na ako para sumamba, di sumama sa akin ang tatay ko dahil masakit ang ulo siya, bad. kaya mag isa ko. naglakad din ako pauwi, syempre di maiwasan pagtinginan ng tao. kakainis. pinansin din ako, “oh bakit wala kang service na sasakyan?” Sabi ko, “ay hindi po kasi sumama” tche! kaya ayaw ko lumabas ng bahay. hahaha. antisocial ba ako? pagka uwi ko, naglinis ako ng likod ng bahay namin. naiinis ako ang dumi, wala din namang umaasikaso sa bahay namin kundi kami kami lang din. sino pa ba? nag agiw ako. kakaenes. at ngayon wala na ako ginagawa, at hindi ko pa tapos ang ika 8 na libro ni bob ong. matagal na sa akin, pero di ko tinatapos. ngayon babasahin ko na. di ko hilig magbasa ng english, tagalog ang lagi kong binabasa. di ako nakakatagal sa english. sinubukan kong magbasa ng english na libro pero sumuko ako. buti nga di ako naubusan ng dugo. hahaha. at himala may internet na kami. sa tingin ko may kailangan akong ayusin??

I survived the end of the world! Lol whut?

Inabangan ito ng napakaraming tao, kahit ako inabangan ko ito. kagabi nga aabangan ko sana hanggang 12AM pero inaantok na ako dahil hindi ako uminom ng kape. at yun nga kanina nagising ako ng 9am, buhay pa naman ako at humihinga, hindi pa naman ako sa langit o sa impyerno, hindi ako naniniwalang the end of the world na ngayon kasi, kahit sinong tao sa mundong ito ay walang nakakaalam, ang tanging diyos lang ang nakakaala, base 'yan sa bibliya. at napatunayan na din natin na nagkamali si Nostradamus sa kaniyang hula at ang pag kakaalam ko lahat ng kanyang hula ay nagkataon lang. buti nga patay na siya kundi madaming mang babash sa kanya o mang aaway. . hindi natin alam kung kailan mangyayari ang the end of the world, malay natin mamaya o bukas. walang nakakaalam. Bakit kaya ang mga tao, tayo, iniiisip natin kung kailan magugunaw ang mundong ito, bakit hindi natin igugol ang sarili natin na magbago sa halip na hintayin natin na magunaw ang mundo kasabay ng pag gunaw ng katawan natin.

Salamat, Ama.

Isang buwan na pala ang nakakalipas nung last ako nag post dito sa blog kong ito. wala namang importanteng naganap sa buhay ko nitong nakaraan. malapit na matapos ang taong ito. nagpapasalamat ako kay Amang diyos kasi ito pa din kami ng pamilya namin, kompleto, minsan malungkot, minsan masaya pero tuloy pa din ang buhay. ang mga problema ay parte  buhay na kailangang harapin para malaman kong isa kang matatag na tao at may paniniwala sa diyos. minsan o lagi, nakaka gawa tayo ng kasalanan. hindi naman kasi tayo perpekto. na sana lahat ng kasalanan ko eh napatawad na ako ng diyos patawarin sana niya ako sa mga nagawa kong kasalanan, sa mga utos niyang hindi ko nagawa, patawarin mo ako Ama. salamat sa isang taong binigay mo sa akin, sa lahat kahit problema pa man yan o kasiyahan eh, nagpapasalamat ako kasi pinapatatag mo ako. salamat talaga sa kabila ng mga kasalanang nagawa namin saiyo eh, andiyan ka pa din ginagabayan mo kami araw araw, pinapalakas mo ang loob namin, at ito nakatayo pa din kami sa kabila ng problemang nagsidatingan, araw araw, minuminuto, salamat sa bawat hinga na binigay mo sa akin para mabuhay sa mundong ito. isang taon na naman, buong taon mo kami iningatan, buong taon mo ako binigyan ng lakas ng loob at talino na lagi kong  hinihingi sainyo tuwing papasok ako ng school. sa pamilya ko, kahit na may malaki kaming problema eh, tinutulungan mo pa din kami, ama may biyaya pa ding dumarating. salamat talaga. hindi namin matutumbasan lahat ng binigay mo ama, hindi namin matutumbasan ama. sana sa susunod na taon, tulungan mo pa din ang pamilya namin, ilayo kami sa mga kalamidad, sa mga panganib, masasamang tao at mga sakit. tulungan niyo po kami ama. pagtibayan niyo po ang pamilya namin ama. Salamat po sa lahat, Ama. Salamat.

Zombie is equals to Loner

Unang araw ng Nobyembre, wala kaming undas, hindi kami maaring bumisita sa sementeryo dahil sa bawal sa aming relihiyon. sa tingin ko hindi ko na dapat ito ipaliwanag dito, kayo na ang bahala kung anong relihiyon kabilang ako. sa unang araw ng buwan na ito, ay pumunta akong urdaneta mag isa, sumakay ng jeep, nakakatawa dahil pinagtitinginan ako ng mga tao sa loob ng jeep, napatanong tuloy ako kung ano bang amoy ko para tignan nila ako ng ganun, o maganda ba ako o napapangitan sila sa akin, sana sabihin nila yung mali para naman malaman ko. ilang taon na akong sumasakay sa jeep, sanay na ako sa ganun. alam ko na din kung ang isang mall ay kaunti ang tao sa pamamagitan ng mga kasakayan ko sa jeep, kahapon mga kasabay ko sa jeep,  mga bata, mga senior citizen, may bulaklak, may malalaking bagahe na parang luluwas sila sa malayong probinsiya, pumunta lang naman ako sa city para bumili ng libro ni Ramon Bautista na "Bakit hindi ka crush ng crush mo?" at libro ni Eros Atalia na "Ligo na u, Lapit na me" at gamot nagpunta ako sa isang mall pero parang ma bibigo muna ako,  dahil sarado pa ang national bookstore kung saan ako dapat bibili, naghintay muna ako sa upuan na antique na parang ilang taon na ang edad ng upuan, nasa gitna ito sa loob ng mall, habang naghihintay, katext ko ang nanay ko, sabi ko "ma para akong tanga dito, sarado pa NBS" sabi niya, "tanungin mo kung mag bubukas sila" Itong nanay ko, ilang taon niya na akong tinitraining. na dapat masanay na ako maging indepedent, kahit di niya sinasabi o minsan niya lang sinasabi na maging independent ka at dahil naudyok ako at nagkaroon ng lakas ng loob sa sinabi ng inay ko,  tinanong ko sa guard kung magbubukas ang National book store sabi nila bukas na daw ito, pero nakikita ko sarado pa. guard ba talaga yung pinagtanungan ko o tambay lang? hinintay ko hanggang mag alas dose at nadinig ko nag open ang pintuan slash proteksyon sa zombie ng national book store, naghintay muna ako saglit para hindi magmukhang tanga sa loob ng bookstore dahil baka mag isa ko na naman. mga ilang minutos na ang nakaraan may nakita akong isang pamilya pumasok sumabay ako. at yun nagsimula na akong maghunting ng libro ni Ramon Bautista at Eros Atalia. Ito ang nakakainis sa bookstore na ito, magulo ang arrangement at napadami ng naka display na pang christmas decor, wala naman akong pakialam sa christmas decor dahil wala din kaming christmas. dahil sa nahirapan akong hanapin yung filipino section nakailang ikot pa ako, akala ko naligaw yung libro ni ramon bautista sa mga pocketbook, tinignan ko. pero bigo ako. una ko muna hinanap yung filipino section. tagumpay ako dahil nahanap ko libro ni Eros Atalia. sabi ko baka andito din yung libro ni bautista pero wala. kaya humingi muna ako tulong sa mga nandun na staff. at yun saglit nilang hinanap sa computer, "sino ang writer" tinanong sa akin, Si "Ramon Bautista" may sumabat sa akin, isang matandang lalaki, na matangkad, nakamaroon na damit, naka short pero kung magsakita parang may pinag aralan at parang may kunting yabang, "Komedyante yun ah! Propesor yun sa UP, Hindi mo ba alam!?" "alam ko po" sabi ko. "akalain mo walang alam pero matalino pala" sabi nung matanda, at nagsalita yung staff, yung "Bakit hindi ka crush ng bayan?" nagulat pa ako dahil iba yung title natawa nalang ako sa isip, kasi nahanap na yung libro, nasa tabi lang pala ng mga libro ni PSICOM, dahil publisher pala ni ramon bautista ang PSICOM. ay bobo ko. at dahil nakuha ko na ang gusto kong bilhin, pumila na ako andun pa din yung matanda, sabi niya ulit sa akin "patingin ng libro" nahihiya pa akong ibigay dahil sa title ng libro na "bakit hindi ka crush ng crush mo" at binigay agad sa akin. echoserang matanda. pagkatapos kong bumili umalis na ako kaagad at sumakay tricycle papunta sa isang mall para bumili ng gamot at pinapabili ng kuya kong jollibee. ayus naman pala mag isa dahil nakakapagmulay ka. sa drug store na hindi ko nababanggitin kung ano, bumili akong gamot, tag 134.75 sabi niya sakin, nagbigay akong 140, tapos bumalik siya sa akin, sabi niya kulang daw pera ko, napag isip ako, 134.75 diba? tapos 140 binigay ko paano kulang? nagbigay nalang akong 100. tapos sinuklian akong 70 pesos. mastanga pa pala sa math yung babae kaysa akin, tinitigan ko ang resibo ko, bakit 134.75 tapos kulang pa yung pera ko. dahil hindi ako eskandalosa, at parang alam naman nung babae na mali siya, binalik niya ulit yung sukli ko at resibo sa counter, ay buset binalik yung 100 ko kasama ba yung 5 pesos na totoong sukli ko. how bobo? chosera. umuwi na ako. hindi naman ako nabadtrip dahil hindi lang pala ako ang tanga sa math sa mundong ito, meron pa pala. may pag asa pa. sumakay akong jeep pauwi sa amin, alangan namang bus? wala namang bus sa amin, bawat pag akyat ng pasaheros tinitignan ko mukha nila, may gwapo galing atang baguio nalaman ko dahil sa isang kasama niya na nakasuot ng damit na baguio hahaha, gwapo, parang emo style ang buhok at naka maleta, familiar ang mukha nila, dalawa sila. hindi ko alam kung saan ko sila nakita, sa facebook? twitter? o sa personal? bumaba sila sa malapit sa amin, malapit pala sa amin kaya pala familiar. bihira ko lang siguro sila makita dahil nag aaral sila sa baguio. napa gloomy ng araw na 'yun dahil siguro kaunti ang tao, wala masyadong nag gagala, dahil nga undas nila, masarap din pala minsan mag isa. masarap din pala maging zombie paminsan minsan. nabaha ata ang kwento ko.

Infatuation is faking my feelings

Nakakainis lang balikan yung mga post ko dito sa blogger. ang pangit ko mag kwento tapos ang colorful pa ng mga font, tapos yung mga crush life ko, kung paano ko sila ikwento parang ibibigay ko lahat ng buhay ko para lang sakanila eh, nalinlang pala ako ng nararamdaman ko dahil infatuation lang pala yun. simpleng paliwanag, isang paghanga sa isang tao na hindi naman nila alam na crush ko sila. nakakatawang basahin tapos naiinis din ako. nakakahiya kung may makakabasa mang iba. ganun pala ka obssess sa mga (MGA dahil iba ibang tao yung mga tinutukoy ko sa post kong mga 'yun, malandi!) gusto sanang idelete yung mga post na 'yun, pero naisip kong sayang naman ang memories na nakalagay 'dun, sayang naman, pero sa halip na idelete ko, nilagyan ko nalang ng update sa baba, nagpaliwanag pa ako, sinabi ko na isang infatuation lamang 'yun at hindi love. nakakainis. infatuation is faking my feelings! nakaka inis lang ako, kung paano magkwento ngayon. syempre itong blog na 'to ay diary ko simula noong high school ako. syempre iba din ang pananaw ko 'nun, kaysa ngayon na medyo nag mature, medyo lang naman dahil isip bata pa din ako. hahahaha. kahit labing walong taong gulang na ako. parang mas marunong na ako komontrol ng pakiramdam ngayon kapag kunting kilig alam ko na na infatuation lang 'to. paano ba malalaman kung isang infatuation ang nararamdaman mo o love na, kapag wala ka nang nararamdaman sa isang tao after 2 months, positibo ka sa infatuation, pero tumagal ang nararamdaman mo ng 3 months pataas, love 'to, 'yan ang pananaw ko sa infatuation at love pero sa tingin ko, base lang 'to sa naranasan ko. syempre, ako isang NBSB, sa tingin ko hindi pa ako nakaranas ng LOVE, kasi hindi nagtatagal ang feelings ko ng ilang buwan. weh, hayaan niyo nalang ako sa pinag sasabi ko. heh ang gulo ko. kasing gulo ng hypothalamus ko. sa tingin ko, masmagandang wag muna alalahanin ang Love love na 'yan dahil maraming nabibiktima sa love habang nag aaral, tama na muna yung infatuation infatuation na 'yan dahil hindi naman ito tumatagal. kaya ayus na muna ako sa infatuation (crush crush na 'yan!) at ikaw lang ang nakakaalam sa nararamdaman mo. che!

October 17, 2012

Sa hindi malamang dahilan, napakarami ko palang blog, magmula sa multiply kung saan ako nag simula mag blog, blogger, wordpress, posterous, hanggang tumblr meron ako. ewan ko ba gustong gusto ko gumawa ng mga bagong blog, hanggang sa marealized ko na ano na naman kaya ang ipopost ko dito sa bagong blog ko? ano ang bagong theme? marerealized ko na naman na parehas lang pala yung mga pinopost ko sa ibang blog ko. parang gusto ko tuloy ideactivate yung bago kong ginawa pero di ko naman ginagawa dahil nasasayangan ako kaya hinahayaan ko nalang. weh.

Sa dami ng blog/diaries ko yung iba hindi ko na nauupdate kaya sayang. sorry hehehehe, oo nga pala, sabi nila sa december mawawala na yung multiply kaya kailangan kong isave yung mga post ko, gagawa na naman ako ng bagong account sa tumblr or gagamitin ko isa sa mga account ko diyan at doon ko isasave yung mga diary ko. hehehe. Mamimiss ko ang mulitply kung ganun nga, wala naman tayong magagawa kung pabagsak na yung mulitply, may mga panahon talaga na hindi na sisikat ang mga bagay at may isang kompanya naman ang tataas. gulong ng palad.

Anong bag ang hindi matatalo ng jansport?

Itong araw na ito parang normal na araw lang, nagising, maliligo, magpapalit ng uniform, magsusuklay, mag aayos ng sarili, isusuot ang sapatos, isusuot ang bag ko na hindi ako masaya dahil marami akong kapareha, sasakay sa tricycle, madadaanan mo ang labing limang bahay, munisipyo, isang plaza, at isang elementary school bago makarating sa paradahan ng dyip, napakalapit. within 5 minutes nandun ka na kung lalakarin.


Pero bago ako pumasok habang nakasakay ako sa tricycle, may pumukaw ng atensiyon ko. isang bata naglalakad parang galing sa bukid na nasa 1 kilometro ang layo sa aming tahanan, papasok sa ekwelahan. Sinundan ko ito ng tingin. nakita ko ang gamit niyang bag, isang plastik na container ng langis na binutasan sa gitna at nilagyan ng tali na parang sa karaniwan na bag na makikita mo pero kapansinpansin talaga ang bag na yun na pagmamay ari ng bata. sabi ko sa isip ko: “kung bigyan ko kaya ng bag yun?”

Kanina pag uwi ko, nakita ko ulit yung batang yun (hindi ako sigurado pero baka kuya niya o mismong siya yun) naglalakad dala ulit niya yung bag niyang improvised. pero hindi na notebooks ang laman niya, kundi baterya. sabi ng tatay ko na kadadaan lang, baterya daw yun para gagamitin sa ilog, pagkuryente sa mga isda sa ilog. siguro yun yung hanapbuhay nila.





Masasabi ko na napakaswerte ko pa din kasi kahit papaano nakakabili ako ng bag. marami akong back pack diyan hindi ginagamit, pinagsawaan pero siya tignan mo. isang container ng langis pinagtyatyagaan niya maging bag papuntang school na kapag umuulan mababasa yung mga notebook niya. napakaswerte ko. tayo. kasi ang bag natin, jansport, hawk, o kung ano ano pang brand ng bag pero yung batang ‘yan? sana makita ko ulit siya bibigyan ko ng bag.


hindi mo masasabi na lahat ng tao sa tinitirhan kong lugar ay nabibiyayaan, hindi lahat ng kasama namin sa baranggay namin ay mayayaman. minsan nagpunta kami sa bukid na isang kilometro ang layo sa bahay namin, mahirap talaga ang buhay nila, walang ilaw, walang pagkain. salamat God kasi maayos ang pamumuhay namin.

Napaka action filled ng araw na ito para sa akin.

Pumunta kaming Mall ng tatay ko para bumili ng handa ng kuya ko, noong pauwi na kami, malapit na kami sa bayan ng lugar namin, Sa gitna ng farm, biglang tumigil ang jeep, nag brake ng napakalakas lahat kaming pasaheros parang namagnet sa lakas at may nag sisisgaw na lalaki. nadinig ko: “May babaril sa akin! may babaril sa akin!” biglang bumilis na yung tibok ng puso ko, kasi akala ko nabaril na siya o nadisgrasya sila. tapos may sumabit sa harap ng jeep yung lalaki at iniwan ang kanyang tricycle sa gitna ng daan sabi niya may humababol daw sa kanya at papatayin siya, bumibilis na yung tibok ng puso ko. hindi pa umaandar yung jeep ang bilis ng pangyayari, sumisigaw yung jeepney driver,“Umalis ka diyan! nandadamay ka pa ng tao! Umalis ka diyan!”  tapos kami naman nakatingin lang sa harap tapos titingin sa likod. sakto nasa likod/tabi kami ng labasan ng jeep ng tatay ko, nakita ko may lalaking nakamotor at nakatingin sa jeep. tapos biglang nagtago/pumasok sa jeep yung kondoktor para bang isasafe niya yung sarili niya nung pumandar na yung jeep kabado pa din kaming lahat. sabi ng kondoktor nakita daw niya na may dalang baril yung dalawang lalaki na nakasakay sa single na motor. habang nakasabit yung lalaki sa harap ng jeep, kami naman tumitingin sa likod baka sumunod yung nakamotor na may baril pero di na sumunod. hanggang may bumababa na sa mga bahayan,lahat ng bumababa nagmamadali dahil sa takot. bumababa na din yung lalaki, matanda pala siya. habang naglalakad yung lalaki tinitignan namin siya. hindi ko alam kung talagang babarilin siya o naka drugs lang pero sabi ng kondoktor na may baril talaga yung dalawang lalaking naka single motor. 

Nakakatakot yung experience na yun akala ko talaga nadisgrasya sila o ano. Hindi ko talaga alam kung may topak lang yung lalaki o may babaril talaga sakanya. Talamak na talaga ngayon ang riding in tandem. tsk tsk. ano naman kaya mapapala nila sa pagpatay, bukod sa magkakaroon pa sila ng kasalanan, pwede pa sila makulong. Hay. Godbless Philippines.

Happy Birthday Kuya!

Birthday bukas ng kuya ko. binigyan niya ako limang daan. hahahaha punta daw akong jollibee bukas bibili ng isang bucket ng chicken joy. anak ng! pumayag na din ako kasi araw naman nya bukas. sabi ko sakanya, bibilhan na kita ng promise kong regalo, yung clay doh ng bench, pero sabi niya wag nalang daw yun, sabi niya bilhan ko nalang daw siya ng pabango sa penshoppe, pumayag naman ako kasi mura lang yun 100+ or masmura yung clay doh? hahahaha. Sa totoo lang hindi kami close ng kuya ko, lagi kami nag aaway niyan, sa pagkain, sa pera, nag aaway kami dahil maingay ako, paki alamera, pakalat kalat gamit ko sa computer desk, nag away kami dahil sa siomai nitong nakaraang araw lang dahil tag apat dapat kami pero bigla niyang kinuha yung isa, nainis ako kaya sumigaw na naman ako, yun sinauli niya yung sioma matching balibag sa table yung toyo medyo natapon, nakaka inis! tapos nung di ko naubos nasa table pa yung siomai, pinapaalis niya agad yung mga kalat ko doon, di ko nilinisan kaya tinapon niya yung siomai sa sink. Nakakainis at naikwento ko na din dati yung matindi naming away noon ni kuya ko dito (x).bugbugan talaga, para akong lalaki makipag away, nag away kami noon dahil sa madaming rason. batuhan. grabe, ako kawawa kasi malaki katawan ng kuya ko pero kawawa din siya kapag nababato ng kung ano ano. Naiinggit nga ako sa iba kasi close sila ng kuya nila, bigayan, ganito ganyan, naiinggit ako. pero narealized ko kagabi na di ko kailangan mainggit sa iba. kasi kung mahal mo yung kapatid mo, matatanggap mo kung ano siya. kahit ganun yun. kahit masmahal pa niya yung Aura rose, Band master o ano pang nilalaro niya, kahit masmahal pa niya yung Motor nya, Kahit kapag nag aaway kami, kahit muntikan niya na ako suntukin sa mukha, kahit hingi ng hingi ng pera, Mahal ko padin siya. Sana mag aral ka na ulit at mag samba! Aysh!

Mang inasal romance (Story of my classmate)

Every monday, lagi kaming nag pupunta sa Mang Inasal para kumain ng PM2, Petso. paborito namin ito kasi malaki at unlimited rice, mapapasarap talaga kami sa kain kasi masarap ang ulam. nagsimula kami ma adik sa mang inasal noong summer class, hanggang june, kapag may vacant kami nagpupunta talaga kami mang inasal. kaya yun, nakita ni danica ang isang crew na gwapo nung summer, kaya naman kapag kumakain kami doon, lagi na namin o siya lang inaabangan yung lalaking yun! lagi! as in, tapos niloloko ko siya kapag malapit na matapos ang klase namin, nag aayos na siya nag popolbo, tinatawanan, ko siya kasi sinasabi ko nagpapa ganda na siya kasi makikita nya yung gwapo. pero hindi naman daw. dahil habit naman daw niya mag face powder bago matapos ang klase. 

Noong Sabado (July 7), diba nabanggit ko na pumunta kaming dagupan kasama si danica, park at kuya gary, si danica hinihintay daw kami sa tapat ng mang inasal, nakita daw niya si gwapong crew, at papataas daw siya ng escalator, habang tumataas daw si gwapo, ngumingiti daw si gwapo kay danica, kinikilig na kwento sa amin ni danica nung nakita kita na kami sa harap ng mall. tinatawanan namin siya kasi baka daw siya nginingitian kasi baka naalala nung gwapo na si danica yung masiba sa mang inasal na kain ng kain at laging unlimited rice (biro namin! pero siya yung pinaka mahina kumain ng rice!) Lagi kaya kami doon kaya siguro kilala si danica! 

Kanina (July 9), kumain kami ulit sa mang inasal, syempre inaasahan namin na meron si gwapong lalaki, nakita ni hyun ji yung name ng gwapong crew. “Lester” daw. tapos si lester ang nag serve sa amin ng sabaw, na masarap sa araw na yun. katas na galing sa noodles, nagustuhan ko ngayon dati kasi ayaw ko sa sabaw ng mang inasal maasim. eh sa kakapal ng mukha ni hyun ji, tinanong yung last name ni lester, di alam ng isang crew, pigil tawa kami ni patdom na parang kinikilig para kay danica. tapos bumalik ulit si lester kasi nagpa refill kami ng soy sauce, nakita ni park yung “Lorenzo” na name, eh, natawa kami ni kuya gary kasi LORENZO’s TIME daw! hahahahaha, eh bumalik na naman siya kasi nagserve ng sabaw at chicken oil lahat na kami nakatingin sa ID niya, ako naman ang nabasa ko “****Lester ********* Lorenzo” si patdom naman “**** Lester **************” TUMPAK si patdom! ang layo pa niya sa ID ah kaysa sa amin, siya pa nakakuha ng true name! pigil tawa kami ni patdom kanina tuwing lalapit si lester, para naman kami yung may crush kay lester (lalaki si patdom!) tapos nung tapos na kami kumain, naghugas kami ng kamay pero out of order ang sink kaya pinaghugas kami sa faucet kung saan yung place ng mga crew, andun si lester, super ngiti tapos nag “hello ma’am” daw kay danica at super ngiti. ano meaning nun koya? hahahaha. ngayon, ni search ko facebook ni lester, nakita ko may baby sa cover page niya, at nagulat ako kasi may anak na! as in, maluha luha at napatayo ako sa tawa! hahahahahahaha. tapos puro caps lock yung senend ko kay danica sa facebook chat. hahahaha as in may anak na pala at asawa! kung maka ngiti sa babae wagas! ay talagang! kung siya man yung nakita ko, talagang! hahahahaha nakakatawa! bakit ganun siya makangiti kay danica? PBB TEENS ang peg koya? hehehehehe ayaw ko na kumain doon hahahaha! basta natatawa ako. ang lande! PEBEEBEE TEEENS????

Lumayo ka nga sa akin

Nabili ko na din ang ika 8 Book ni bob ong. tama ba ika 8? kompleto ko na! Mamaya ko babasahin ang libro na ito, mukhang nakakatawa o may halong romance. hindi ko alam. kaya nga babasahin diba? hahaha. gustong gusto ko ang mga tagalog na libro, ayaw ko mga english na libro dahil hindi ako tumatagal sa mga english na libro, ayus sana magbasa ng english book dahil may advantage, pwede mo maimprove ang english language mo, pero hindi ko kayang tapusin ang english na libro. sino makapgbibigay ng tips para makatapos ako ng isang libro ng english?

June 1, 2012

June na naman, pasukan na! eh bago magpasukan eh, mag bibirthday muna ako. hahaha, legal age na ako, pwede na ako makulong. punyeta! hahaha. diba kapag 18th birthday, dapat may Party, eh ako wala. ako na mahirap. hahaha. ayus lang naman walang party basta sa araw na yun eh, masaya ako walang bad vibes, kapag may bad vibes, maglalas las ako sa pulso.  hahaha. Malungkot ako kasi legal age na, asahang mature na eh, sa tingin ko hindi pa ako mature. shemay lang isip bata pa din ako! hahahahha. masaya kasi kapag bata! sana bata nalang forever! basta! sana masaya birthday ko 14 tulog nalang! Happy birrthday! June 1, birthday naman ni jannine castillo, happy birthday janang. miss you! ininvite niya ako sa bday niya pero umulan kaya di ako pumunta! basta love you happy birthday! <33

May 7, 2012

Hirap din maging anak ng nasa abroad eh. Noong meron pa si nanay, hindi ako nauubusan ng damit. kasi si nanay ko ang taga laba. ngayon meron nga taga laba pero hindi naman araw araw andito siya para labhan yung kailangan ko. nagiba din itsura ng bahay namin simula ng nag abroad nanay ko, naging magulo, madumi, aba ewan! katunayan lamang na tamad ako maglinis. hindi ko mapagsabay ang internet sa paglilinis. hahaha. pero mahirap din talaga. Malapit na din pala ang Mother's day, namimiss ko nanay ko. saka ko lang naalala ang Mother's day nung napalayo na nanay ko. gusto ko ulit sana padalhan ng sulat ang nanay ko. Bakit kaya tsaka lang natin napapahalagahan ang importante sayo kapag malayo na sila. Simula nung bata ako, lahat binibigay ni mama at papa kaya naman tinatawag akong spoiled. pero hindi naman lahat ng bagay naibibigay sa akin, maslalo na ngayon, kalinga ng nanay hindi naman naibibigay eh, kasi malayo na si nanay. pero ayus lang kasi kahit malayo siya may internet naman eh! Ehhhh. gusto ko na siya makita. sana makasama na namin si nanay, namimiss na ni papa si mama. kailan kaya namin makakasama si mama. excited na ako.

Student Nurse Rage

Alam niyo ang nakakainis sa pagiging nursing student? kasi kung ano yung nararamdaman kong strange sa katawan ko, magkakaroon agad ng diagnosis! Magiging praning ako, kasi kapag isesearch ko ang nararamdaman ko sa google tapos sasabihin may sakit na lalabas agad agad. meron kasi akong nararamdamang muscle twitching sa upper abdomen ko, then sa likod ko, arms, tapos minsan kapag humihinga ako ng malalim may masakit sa ribs ko, Nakita ko sa wikipedia isang sign and symptoms yun ng ovarian cyst. Kinakabahan na ako. hindi ako nakaasigurado pero, as in kinakabahan ako. sana hindi naman ako magkaroon nun. Dati sabi ko may Cancer ako, tapos nagkapatient ako ng may leptospirosis feeling ko magkakaroon ako nun mahahawaan ako, tapos nagkapatient na naman ako ng may tuberculosis, kasi government hospital, walang N-95 mask, nag administer pa din ako ng gamot ng patient na yun using the common mask, natatakot ako pero after a week, hindi naman ako inubo kaya nawala yung worry ko. ngayon iba na naman ang kinakatakutan kong sakit! PARANOID lamang, pasensya, Wag naman sana ako magkasakit! Hirap ng ganito!

March 26, 2012

 Monday @ 8:41 PM

Marami nangyari nitong nakaraan, may maganda, may masaya, may malungkot. lahat! the best kasi ngayon yung nararanasan ko, malungkot, nawawala yung aso naming si Budoy, paborito kong aso yun eh, tapos nanakawin lang! puchng! gusto kong magwala pero wala nang magagawa yun dahil ayaw na ibalik nung nanguhang bata sa kabilang highway! alam mo yun, kahit sabihing "Aso lang yun!" pero sinasabi ng utak ko, "Hindi eh! Mahal ko yung aso na yun! hindi pwede palitan yung mga alala alang nagawa niya at sayang nadulot niya sa buhay ko!" mahilig ako sa mga hayop, kaya naman kapag namatay ito o nawala, super ang pag emote ko kahit sabihin mo pang OA ako to the nth power. ang grabe ng iyak ko kanina, sinisisi namin si papa ko basta ang habang kwento tinatamad ako magkwento. basta hindi mapapalitan si budoy! gustong gusto ko yung asong yun! kapag hapon o gabi maingay kami kasi kakulitan namin yun ni troy! kikilitihin ka hanggang sa sumigaw ka ng "umalis na ka dito! ang kulit mong aso kaaaaaaa!!" wala pa din, ididikit niya parin yung sarili niya sa katawan mo at yung ilong niyang MALAMIG! Namimiss ko na siya, sa gabi, bago ko isara yung pintuan sa likod bahay namin nag ba Bye pa ako sakanya, tapos tititig siya, ang ganda ng hugis ng mata niya na hanggang ngayon naalala ko pa, ang hirap kalimutan!! naiiyak pa din ako dahil wala siya dito sa bahay, nagaalala ako, napapaisip ako kung kumain na ba siya? ano na kaya ginagawa ng mga nakapulot sakanya?naiinis ako talaga! bakit kasi hindi ko siya hinabol!! nakakainis, sana mabawi pa namin  ang aming budoy! :(

Wag na Wig

 

Nagpunta kami sa NOVO (Chinese o Korean [EWAN!] Store dito sa amin) last week, sinabi ko kasi kay jannine na kailangan ko ng wig na pang lalaki para sa role ko sa noli me tangere BOOM! We found something! hahahaha walang color black, but I like the color of that wig! hahahahaha, naging Justin Bieber tuloy ako! Tawang tawa ako sa Itsura ko/namin!

Two letters that will change my Life

Bata palang ako namulat na ako sa Salitang “Nurse” Dahil ang dalawang tita ko ay parehong Registered nurse at nagtratrabaho na sila sa canada ngayon, Noong bata ako nagsimula ang pangarap ko na maging isang Nurse. sa mga Autograph, What is your Dream: To become a Successful Nurse someday.Ngayong College na ako, Unti unti ko itong tinutupad, Ang kurso ko ay Nursing at walang nasa isip ko kundi ang dalawang letrang magbabago ng buhay ko sa darating na dalawang taon, ang letrang R.N Gusto ko talagang maging Registered Nurse balang araw. hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa hinaharap ko kung makakatapos ba ako ng pag aaral at magiging Registered nurse ako o hindi. kapag nakakakita o nakakabasa ako sa internet ng Blog na nagsasabing: RN NA AKO YES! naiisip ko ang sarili ko, after 2 or 3 years kaya maisisigaw ko din kaya ‘yan sa mga blogs ko, mararanasan ko din kaya ang saya na nararanasan nila na makamit nila ang dalawang letrang ‘yan? Nasa ikalawang taon na ako sa kolehiyo at kaunting paghihirap nalang maeeksam na din ako at malalaman natin kung makakamit ko din ang pangarap ko. Kung makakapasa ako malalaman ninyo balang araw, kung matutupad din ang pangarap ko, tignan natin. Malaking pagsubok sa akin ito kasi dalawang tita ko nurse din sila gusto ko din maging successful din ako. Sana makaya ko lahat ng pagsubok at Maging RN balang araw, Maging RN balang araw, Maging RN balang araw

After 2 years of Studying Nursing, I experienced what? (1)

December 07, 2011 Wednesday

Nasa Ikalawang taon na ako sa Nursing na kurso, dalawang taon na ang nakakalipas, ano na ba ang aking naranasan sa mga clinical duties namin. Kailan lang kami nagsimula mag duty, sa mga panahong yun, marami na rin kami naranasan at na incounter na kakaiba sa hospital. Ibabahagi ko ito sa blog kong ito lahat ng naalala kong pangyayari sa duties namin.

• Nag duty na kami sa Delivery Room, yun ang unang sabak namin. ganun pala ang buhay sa DR, sandali mo lang na mahahawakan ang pasyente kaya pahirapan mag interview ng pasyente. habang umiiri ang nanay iniinterview namin siya, Pwede namin gawin yun kasi nasa government hospital kami sa panahong yun. kailangan namin kausapin yun nanay para sa case study namin, pahhirapan, after niya manganak, susundan pa namin siya sa OB ward para ipagpatuloy yung interview, minsan di pa kami pinapayagang lumabas sa delivery room. 
• Naranasan ko na din mag gunting ng umbilical cord, ganun pala, matigas na masarap guntingin. 
• Naranasan ko na din maglabas ng placenta ng nanay, sa mga oras na yun naalala ko nanay ko, ganito din pala ang nanay ko nung nanganak siya, Medyo bloody ang pagalis ng placenta, kung hindi mo narotate ng maayos habang lumalabas, bubulwak ang madami dugo sa kamay (with gloves naman eh) nakakatawa lang kasi minsan matatalsikan yung scrub suit mo, pagkita mo sa tsinelas at scrub suit mo dami ng patak ng dugo mga classmates ko nga sa. 
• Natalsikan na dinako ng dugo sa mukha. hahaha, buti hindi natamaan sa mata.
• Yung Nasaksihan mo yung doktor, natalsikan ng dugo ang mukha habang nagtatahi? hahaha, natawa ako kasi nag walk out yung doktor at hindi namin alam kung saan nagpunta, after 2- 4 minutes... bumalik. nalaman nalang namin sa CI namin nagpainject pala ng Hepa - B Vaccine hahaha.
• May Nakakagulat pa na pangyayari, tinatanong ko yung nanay, 

Ako: "Ate ilang taon po kayo?" 

Nanay: 14.  

Ako: Ano po 40? 

Nanay: 14! 

Ako: Umalis at pinakiusapan si maylene na tanungin ulit yung age ng nanay akala ko nabibingi ako  

Maylene: Ilang Taon na po kayo? 

Nanay: 14 nga! 

Nagulat kami kasi 14 years old pala yung babae, ate ako ng ate. nagulat din ako, akala ko nabibingi lang ako or ano kaya yun, pinapagalitan pa siya ng mga doktor bakit ang aga daw niya nabuntis, yung baby na na didistress, sa kabutihang palad ayus naman yung baby. 

•  May pasyente kami, hindi na nag cocontract ang tiyan, so it means hindi na gumagalaw ang baby patay na. pero tinary niya pa rin ito umiri pala maalis yung bata. hindi na ako yung actual hindi ko nasaksihan, after nilabas yung baby na patay kawawa talaga, kinilo pa siya, nilagyan ng umbilical clamp. medyo iba na ang amoy. first time namin makakita ng ganun IUFD ang tawag doon o Intrauterine Fetal Death.

• Mahirap maging assist sa DR, mag hahawak ka ng sinulid pang tahi sa sugat ng nanay, minsan mapapagalitan pa ng doktor.  buti mabait naman mga doktor doon sa pinagdutyhan namin.
• Yung moment na Nailock ng student ng ibang school yung Umbilical Clamp  kasi Nadinig namin pinapagalitan siya, na ilock kasi niya yung umbilical Clamp! hahahaha baliw talaga.
• Mahirap mag hatid ng pasyente ang bigat tapos mahirap hanapan ng room kasi puno lahat, tapos makikisik sik pa siya sa ibang nanay, ang daming pasyente sa government hospital kaysa sa private hospital. Tapos ireregulate mo pa yung IVF niya. first time namin mag duty di ko pa noon alam mag regulate ng IVF, ngayon medyo ayus naman.  alam ko na.
• Nagulat na din ako nang may hinatid galing sa OR (na cesarean ang nanay) tapos TATLONG BABY ang dala, it means..... Triplets! Tatlong Maria pa! ang saya habang kino cord care namin sila ang cute, Baby A, Baby B, Baby C! hahaha. Iba iba lang ang condition nila may Cyanotic at may normal ang color ng baby. 
• Naranasan na din namin ang masungit na nanay, na nanay ibuka niyo po yung dalawang binti niyo. 'mamaya' sabi niya tapos dumating yung CI namin, pinagalitan na naman siya, Tapos sigaw ng sigaw siya, "Waaaaaah, Nanay ko!! Ang sakit, WAAAAAHH" pati mga doktor nababaliw na, pinapagalitan yung nanay, ( government hospital  sinisigawan ang pasyente) ilang beses na bumalik yung CI namin, na wag sumigaw sabi na nga ni CI namin makulit pa din pati kami nari rindi. 
• Nagka crush din ako sa mga kasabayan naming ibang studyante, masaya kasi nakakasabay namin siya at chinese ata siya. maputi. hahaha. naalala ko siya pero di ko maalala ang apelyido niya nakita ko sa scub suit niya.
• Nakatulog ako at nakahiga talaga sa mahabang upuan sa loob ng labor room at nakanganga, buti nga di ako pinagalitan, nakahiga ako dumating yung staff nurse nag hatid ng pasyente, nagulat ako kasi ang daming tao sa loob ng labor room. nakakahiya nakatulog ako at nakanganga.napatayo ako kaagad.

• Nagduty din kami sa Pedia Ward,  yung nanay ng pasyente matanong. hahaha tapos first time ko pa nun magduty sa pedia,then syempre,ako kinakabahan na memental block ako,tanong pa ng tanong yung nanay, nasagot ko tuloy siya ng"hindi ko po alam" tapos tinawanan ako,that was bad,nasabi ko na hindi ko alam kahit na alam ko. hahaha. Tinanong pa ako kung alam ko mag BP,pati yun tinanong tapos ang sagot ko:"Hindi ko po alam" hahahaha.Sabi niya: "talagang nursing student ka palang!" sabay tawa, nakaka banas.
• Nagkaroon kami, I mean si maylene ng pasyenteng may Albino, para siyang amerikano, pogi ng batang yun.
• Ito pa, before kami umalis, lahat ng pasyente sa pedia ward, kukuhanin namin temperature, tapos ang classmates ko, na assigned sa gastro at biglang nagsuka yung bata, nagsuka ang bata. nagsuka ang bata, nagsuka ang bata ng ascaris, nagsuka ang bata ng ascaris. nagsuka ang bata ng bulate. Nilabas niya gamit ang kamay, sounds bad but, I will not forget that sceneee. Spaghetti :~ ~ ~
• Nakakita na din ako ng Baby na nirerevived, sadly but truly, namatay yung bata. siguro may pulmonya yung batang yun. :'(
• Mag vivital signs kami ng advance. 10:00 pm tapos naging 9:30 sabi kasi ng CI namin haha.
• Nakaranas na din kami ng scary moments sa hospital, madami na. Don't want to seeeeee. O.o
• Nagbibilang ng Pulse rate, nalimutan kung saang number ng clock nag simula? babalik na naman ako sa simula.
• Yung moment na hindi nag iinflate yung BP tapos sinabi  ko sa classmate ko:  uy, sira yung BP ko. tapos ininflate nila pwede. ano ba yan!? may multo?! hahahaha, Walang multo kasi nadaganan pala ng nanay yung tube ng BP. bad trip hahaha.
• Yung Moment na.. wrong timing nasira yung thermo ko tapos ayaw magpahiram kasamahan ko, nalunod kasi sa alcohol yung thermometer ko hahaha.
• Kakilala ako ng pasyente, hahahaha. kasi taga sa amin sila. hahahaha
• Umiyak ako nung nakita ko yung patient ng classmate ko,Nag SuSuffering siya ng Difficulty of Breathing, May COPD kasi siya. tapos Nakita ko siya hindi makahinga tapos pinapalibutan na siya ng nurses at doctor, yung muka niya talaga naghahabol ng hininga, naalala ko papa ko, na sana di siya magkaroon nun because of cigarette smoking. Kaya kayong nag ssmoke tumigil na kayo :)
• Iba kasi ang ambiance ng Government Hospital sa Private Hospital. yung Government Hosp. medyo luma ang dating ang private hospital ang daming bagong gamit.
• Iba din ang ugali ng mga pasyente sa government hosp at sa private, sa gov hosp, hindi sila masusungit (yung iba) hindi sila assuming na kung ano ano ang pinapagawa, kung ano ano tinatanong, sa private medyo masusungit kung ano ano tinatanong, Minsan natanong classmates ko kung bakit daw siya naka cap, sagot ni maylene: Ma'am kasi naka capping na po kami, kaya may cap kami. 
• Nagkaroon kami ng Pasyente na may Leptospirosis, Post Dialysis siya. tapos bigla nalang siya na comatose. (hindi ko alam yung term dun eh, Nacomatose ba or nag coconvulsion) yung wala na siyang response, ginawa na lahat, nag Glasgow Coma Scale na sila. 3 na ang Score ng glasgow coma scale. super baba. hindi na siya nagreresponse. ang taas din ng kanyang temperature. tapos kailangan siya i TSB, check vital signs every 15 minutes, isa rin akong na assigned sa pag vivital signs kaya nakita ko yung kalagayan niya, nung na assigned na ako sa pag vivital signs (salitan kasi kami) medyo nagreresponse na siya (nung na assigned na ako) kapag kinakausap siya ng asawa nya, ginagalaw nalang niya yung left na paa niya, pero late response, nasasalita na din siya pero ungol lang, kinausap din siya ng asawa niya, hindi ko pwede ilagay dito lahat ng sinabi ng asawa niya, kawawa siya. sabi ng CI namin dapat iintubate yun at dapat nasa ICU pero hindi sila pumayag dahil wala silang pera, kaya pinapirma sila. Lahat na tinurok na sakanya, pampababa ng lagnat hindi bumaba ang lagnat. tapos dumating na yung End ng Shift namin  12:00 AM, Uwian na namin. kaya yun hindi na namin natapos ang pag TTSB at Vital Signs. Nalaman nalang namin kinabukasan na pumanaw na pala si Sir nung bandang 1:00 AM. Nalungkot kami na pumanaw siya, akala namin makaka survive siya. Sana masaya siya ngayon kung asan si Sir.

Hanggang dito muna ang aking ikwekwento, Sa susunod na duty namin ay Pedia ulit, marami ulit akong ikwekwento at sana lahat yun masaya, masaya mag duty dahil bawat tao na nakakasalamuha mo malalaman mo yung kwento ng buhay nila. maraming nakakatawa, maraming nakakainis na pangyayari sa duty namin pero lahat yun dapat itreasure. salamat ito ang pinili kong kurso, ang Nursing.