Natripan ko lang magbasa sa Timehop, tapos nabasa ko yung isa kong Tweet last year tungkol sa huling pagkikita / pagsasama namin ng nanay ko sa SM Baguio bago sya babalik sa Kanlurang bansa, Kumain muna kami sa Chowking tapos.. Nung nasa tapat na kami ng National bookstore, ayaw nyang ihatid ko sya sa labas ng SM. Kaya ako yung inihatid nya sa NBS, kasi andun mga classmates ko. Pinagmasdan ko nalang nanay ko na palayo. Tapos nakita ko sa side ng mukha nya na paiyak na sya. Nakakaiyak lang. Hay. Review days kasi nun at di ako makakasama na ihatid sya sa airport. Ang lungkot lungkot ko nun. Kaya ginawa ko nalang na inspirasyon yung nanay ko. Bayad yung pagpasa ko, ng board exam para sa mga hirap, pawis at luha nya. I cri. :'(